çok şükürki kızım kollarımda

perşembe sabahı saat 7:30 evden cıktık.zaten sabah namazından sonra dalabilmişim uykuya heyecandan sanki evime dönemicem gibi bi korku vardı içimde.kızımın yüzüne bile bakamıyodum.ordan kızımı ablama bırakıp hastaneye gectik.nedense hastaneye girince bi