yine doğum servisi, yine boş beşik, yine kırılan ümitler ve yorgun korkak ben:(

aslında konuyu açıp açmamakta çok ikilemde kaldım içime atıp ben güçlüyüm deyip koruma kalkanımı takınmalımıyım yoksa yüzleşmelimi ilk göz ağrımı mayısta kaybettim onunla birlikte çok şey değişti daha sakin daha durgun daha öfkeli ve daha ağlamaklı old